تقدیم به یکی از دوستانم که دردهایش را با جانم لمس می کردم و سخنانش آرامشم می داد و صبوریش اصالت انسان را در جانم زنده می کرد و برای التیام زخمهای دلش، گاهی با هم گریه می کردیم : این مطلب دو خطی از طرف حمید است. قایقم نشسته ای به گل به خون به بندر… بیشتر »
نظر دهید »